استانبول‌نوردی – قسمت یکم

cover

خب همون‌طوری که از اینستاگرم هوله‌زون (+) مشخص بود، یه سفر یه هفته‌ای به استانبول داشتم که حین سفر هرچی خوراکی می‌دیدم (مخصوصا چیزایی که این‌جا به چشمم نخورده بودم) رو یه عکس و یه شرح مختصر ازش می‌ذاشتم. حالا این‌جا و توی این پست همه‌شون رو می‌ذارم و البته یه چیزهایی هم بهشون اضافه می‌کنم. این شما و این هم گوشه‌هایی از استانبول‌نوردی ما:

قهوه ترک

مورد اول قهوه ترکه. ممکنه شما هم خیلی قهوه‌باز نباشین ولی خب به هرحال تو ترکیه‌این و به نظرم جز چیزای خیلی واجب برای امتحان کردنه. بسته به جا و شرایط و … قیمتش از یک لیر به بالا متغیره. حالا قهوه‌خور هم نبودین می‌تونین چای رو امتحان کنین که همیشه تو استکان‌های کمرباریک میارن.

درباره قهوه ترک: +

شاه بلوط

کِستانه یا شاه‌بلوط هم طی قدم زدن تو استانبول، مخصوصا جاهای توریست‌خیزش(!) زیاد می‌بینین. یه مشت چرخ قرمز که توشون شاه بلوط بو می‌دن و بسته به گشادی پاچه‌تون به قیمت‌های مختلف می‌فروشن بهتون. از ۱۰ لیر برای ۱۵۰ گرم ما دیدیم تا ۱۰ لیر برای ۳۰۰ گرم! کسی رو ندیدم تاحالا که عاشق شاه‌بلوط باشه ولی چیز باحالیه. مخصوصا داغشو که تو پاکت کاغذی از فروشنده تحویل می‌گیرین و تو سرما می‌خورین، کلی می‌چسبه بهتون. موقع خوردنش یه چیزی بین خمیر و پودر رو با یه طعم عجیب حس می‌کنین. راستی شاه‌بلوط همین‌جا هم پیدا می‌شه. هم چینیش! هم ترکیش و هم حتی ایرانیش. اگه با حشرات مشکل دارین حواستون باشه زیاد توش کرم نباشه فقط. چون مثل گیلاس، ماوی و پناهگاه خوبی برای زندگی این حشره‌های دوست‌داشتنی و خوشمزه‌س.

شاه‌بلوط
اطلاعات زیادی راجع به شاه بلوط تو ویکی پدیایی فارسی نیست + شاه بلوط یه هم‌چین شمایلی داره:
کستانه

زولبیا؟

هله هوله بعدی یه چیزیه که اولش فک کردم مث زولبیا بامیه‌س ولی بیشتر مثل پیراشکی‌ایه که روش مثل بیسکویت یکم ترده. برخلاف تصورم خیلی شیرین نیست و از مزه‌ش خوشم اومد. ظرف این‌قدریش (یه لیوان یه بار مصرف هیئتی!) سه لیر. اسمش رو هم آخر نفهمیدم چی بود. تنها جایی هم که دیدم ساحل «امینونو» بود + .

 Sahlep

 Sahlep خوردنی بعدیه. چیزی که ما فقط یه جا دیدیمش. ترکیبی از شیر، شکر، دارچین و وانیله و داغه. مزه‌ش تو مایه‌های فرنیه و تو سرما حسابی می‌چسبی. لیوان یه بار مصرفشو از تو یه چیز سماورطور پر می‌کنن و به قیمت سه لیر بهتون می‌دن که نوش جان کنین. اینم مخزنش:
sahlep
من یه حدس‌هایی می‌زدم که باید به «ثعلب» خودمون (یکی از چیزایی که معمولا تو بستنیه و اگه اشتباه نکنم کش اومدن یا نیومدن بستنی بهش مربوطه) یه ربط‌هایی داشته باشه که ویکی‌پدیا هم اینو تایید کرد:  انگلیسی + فارسی +
اینم تابلویی که فروشنده‌ش برای آشنایی بیشتر توریست‌ها گذاشته بود:
sahlep
شکلات‌های استانبول

این دو تا قوطی شکلاتی به ارزش هر کدوم یک و نیم لیر محصولاتی از ÜLKER هستن که توشون گلوله‌های شکلاتی ریزی دارن که در حقیقت یه بیسکویت‌طور با روکش شکلاته. اونی که تو بسته‌بندی قرمزه یه ته مزه شیری داره و اونی که تو بسته‌بندی قهوه‌ایه شیرین‌تره (تا حدی که گلو رو می‌سوزونه) و یه طعم فندق هم داره اگه اشتباه نکنم و خوشمزه‌س. البته بعدا فهمیدم که کاملا بسته به جایی که هستی ممکنه قیمتا متفاوت باشه مثلا همینو یکم اون‌ورتر ۱/۲۵ لیر دیدم و این‌که یه بسته بزرگ‌تر از این با حجم بیشتر از دو برابرشو یه جا دیگه دیدم به قیمت دو لیر.

 

Simit

یه چیز دیگه که موقع گشت تو استانبول زیاد بهش می‌خورین «سیمیت»ئه. نون گردی که روش کنجد پاشیده شده یه عالمه و تو چرخ‌دستی‌های قرمز به فروش می‌رسه. هرجا شاه بلوط دیدین احتمال خیلی زیاد سیمیت هم می‌بینین. مزه خاصی نداره واقعا و نونه صرفا. شاید اگه رو قایق بخرین و به مرغ‌های دریایی بدین بیشتر بهتون حال بده تا این‌که بخورینش. معمولا یه لیره و متاسفانه عکسی ازش نگرفتم. این عکس رو هم از ویکی‌پدیا برداشتم.

توضیحات بیشتر درباره Simit: +

خب فعلا همینا بسه. تو پست بعدی بقیه مطالب مربوط به استانبول رو می‌ذارم.