ETi negro

«Verse 1

به مناسبت

پایان دنیا،

تو تقویم مایاها

و شب یلدا،

تو تقویم ماها،

می‌ریم که داشته باشیم

یه هله‌هوله رو،

یه بیسکوییت ترکیه

همین حالا

//

Chorus 4x

چرا چیزای ترک همه‌شون شیرین می‌شن؟

چرا به بیسکوییتاشون زیاد نمی‌رسن؟

چه خبره اینهمه شیکر بابا؟

بهتره به یه کار دیگه برسن»

//

هنوز یه چیزی کم داره. آها، یه ذره کل‌کل و استفاده از کلمه «دافی» و همینطور ادعای نسبت داشتن با رپ فارسی:

«اگه فکر می‌کنی هنوز

کل داری با ما

بهتره که بری

قاطی دافیا

چون من شوهرعمه‌ی

رپ فارسیم

فقط منم که می‌تونم

بدمش به … ( به چی؟ نه جداً؟)»

خوب، به نظر می‌رسه رپ‌نویسی/خونی/نوشتن/کردن/… هر کوفتی که فعلش هست، زیاد سخت نباشه؛ کاش چندین سال پیش شروع کرده بودم الان ننه‌ای، بابایی، اقوام درجه یکی چیزی از رپ فارسی بودم احتمالا (بعله، خودمم ۱۸ بار تلاش کردم یه جوری بخونمش تا به شکل رپ دربیاد، ولی خوب خیلی موفق نبودم، جدی نگیرینش).

ولی جدی اگه صرفا یه چیزی راجع به پایان دنیا و تقویم مایاها تو تاکسی یا اتوبوس شنیدین، وقت بذارین این چند خط رو هم بخونین که اگه کسی ازتون سوال پرسید درباره‌ش، چند خط بتونین جواب بدین + . حالا که دورهمیم، بگین ببینم ما از کی تاحالا یلدا رو تبریک می‌گیم؟ من یادمه تا همین چند سال پیش، یلدا یه شب بود با مراسم خیلی خوب و عالی و خاص؛ ولی تبریکی درکار نبود. چی شد که یهو همه جدی به هم تبریکش می‌گن؟ و دقیقا چیشو به هم تبریک می‌گن؟ خودم ترک خوردم از این همه پراکنده‌نویسی.

بنده طبق معمول همیشه رفتم چند تا دونه هله‌هوله خریدم و وقتی از چندتا از دوستان آمار گرفتم که کدومشون بهتره، همین ETi negro بیشترین رای رو آورد و منم به عنوان اولین گزینه، سراغ بررسی همین رفتم. یه بسته بیسکوییت ترکیه‌ای به قیمت ۳۸۰۰ تومن (فک کنم اون ۲۰۰ تومنو سر آزار و اذیت فروشنده‌ها برای پس دادن پول خرد و اینا کم کردن وگرنه خیلی بین ۴ تومن و ۳۸۰۰ فرقی نیست دیگه انصافا) که فکر کنم نهایتا ۱۲تا دونه بیسکوییت توشه. اونم چه بیسکوییتی؟ یه جفت بیسکوییت کاکائویی که روشون کرم شکلاتی ریخته شده و بینشون یه کرم سفید وانیلی هست و بیسکوییتاش غرق در شکلاته و اگه مثل من دو روز بذارینش تو دمای اتاق، می‌بینین که آب می‌شه یه ذره شکلاتاش (فک کنم شکلات عبارت مناسبیه چون ترکیبی از کاکائو و صدتا چیز دیگه‌س).

وقتی بسته‌بندیشو باز می‌کنین، یه بوی نسبتا تیزی به مشامتون می‌خوره که نمی‌دونم دلیلش چیه. شکلات مونده؟ نمی‌دونم. این دوتیکه بیسکوییت شکلاتی (که دیگه کار رو از قهوه‌ای گذروندن و رسما سیاهن) به تنهایی خیلی خوبن، شکلاتشون اصلا زیادی شیرین نیست و مزه خوبی دارن. مشکل وقتی  شروع می‌شه که می‌خواین پکیج دوبیسکوییت + کرم وسط رو باهم نوش جان کنید. اون موقع زیادی شیرین می‌شه کل قضیه (و بخش عجیب و جالب ماجرا اینه که خود اون کرم وانیلی وسط، زیادی شیرین نیست و ترکیبش با بیسکوییتا انگار تو بدن یه غلطی می‌کنه که شیرینی زیادی ازش حس می‌شه.). یه نکته‌ی دیگه‌ای که داره، همون بو یا ته‌مزه‌اس که گفتم. یه بویی موقع خوردن این بیسکوییت همراهیتون می‌کنه که زیاد نیست ولی رومخه یه ذره. معلوم هم نیست بوی چیه؟ الکل/نفت/…؟ نمی‌دونم. و نکته‌ی آخر اینکه بعد از جویدن و پایین فرستادن، تا چند لحظه (حتی یکی دو دقیقه) طعمشو تو دهنتون حس می‌کنین و انگار از گلوتون کامل پایین نرفته که به نظر من خیلی هم بد نیست این بخشش.

این سایت مربوط به این بیسکوییته، البته بخش انگلیسیش: + که خوب من سعی کردم از بخش محصولات پیدا کنم این محصول رو، و مشکل داشت سایتش؛‌ آخرش دیدم سرچ کردن بهترین کاره و خوشبختانه جواب داد. هر جاش رو هم دوست داشتن تو انگلیسی ننوشتن 😀 فقط ارزش مواد غذاییشو تو انگلیسیش نوشتن، حتی اون دون‌دونایی که رو عکس سمت چپ (این) هست رو من رو این بیسکوییت ندیدم :|. به سوال نظرسنجیشونم جواب می‌دی سایت می‌میره. سایت ساختن واسه ما (آیا شما هم به نظرتون این کلمه «باسه» نیست و «واسه‌»س؟ چیزی که تو گفتار روزانه گفته می‌شه به گوش من «واسه»س و الان یکی دوساله و از طریق اینترنته که فهمیدم بعضی آدما بهش «باسه» می‌گن یا حداقل «باسه» می‌نویسنش چون ندیدم کسی بگه «باسه». تحقیق هم در این باره بی‌فایده‌س، چون عامیانه‌س و تنها کلمه‌ی غیر عامیانه‌ی غیر مرتبط هم به نظر میاد «برای» باشه که فک نکنم همین باشه که به باسه/واسه تبدیل شده باشه) 😀 با سرک کشیدن تو سایتش فهمیدم که این بیسکوییت، یه مدل دیگه هم داره و اونم اینه که بیسکوییتاش کاکائویین (چه کلمه سختی) و دیگه روشون سس/کرم شکلات ریخته نشده و فقط بینشون کرم وانیلیه: +

در راستای پراکنده‌نویسی، یه سوال بی‌ربط: آیا شما هم فکر می‌کنین محصولات ترکیه‌ای زیادی شیرینن؟ یا فقط من اینجوریم؟ این بیسکوییت، شکلات‌های مختلف، … هرچی من می‌خورم به نظرم زیادی شیرینن 😐 داستان قومیتی نیست، چیز بدی نمی‌گم، الکی رگ گردنتون نزنه بالا، ولی محصولات شرکت‌های ترک تو ایران هم همین‌طوریه. مثلا «شیرین عسل»؛ حالا می‌گیم به حساب اینکه به ترکیه صادر می‌کنه این‌جوریه. یا چمیدونم، «میهن». البته طبق معمول ذائقه‌ی هر آدمی با اون یکی فرق داره و ممکنه چیزی که به نظر من زیادی شیرینه، به نظر یکی دیگه کم‌شیرین باشه. به هرحال امیدوارم سالم باشه چیزایی که می‌خوریم و اذیتمون نکنه زیاد؛ خالی بستم 😀 هله‌هوله رو می‌خوریم که چیز خوشمزه باشه، امیدوارم به نظرتون خوشمزه باشه. چیز سالم هم خوبه بخورین ولی میوه انتخاب بهتره حتما 😀

دسته‌بندی: بیسکوییت، بیسکوییت کرم‌دار

مزه حدودی: شکلات، کاکائو، وانیل

قیمت: ۳۸۰۰ تومان برای بسته‌ی ۸۵ گرمی. اینقدر خوشمزه هست آیا؟ بعید می‌دونم؛ من ترجیح می‌دم ۲۵۰۰ تومن بدم یه لواکر خوشمزه بخورم، ۱۲۰۰ تومن رو هم یه شمس بزنم به بدن (بعله، شمس هم ۱۲۰۰ تومن شده :|) ۱۰۰ تومن باقیش رو هم بندازم تو قلک!

ترکیبات: لابد شکلات و وانیل و اینا دیگه. ترکی نوشته، حسش نیست ترجمه کنم 😀

ارزش مواد غذایی: +

+++++

شب یلداس؟ ایول. چه رسم خوبی. شب یلدای خوبی کنار کسایی که دوستشون دارین داشته باشین 🙂 و حسابی خوش بگذرونین.

یه عده آدم باحال اومدن یه کار باحال کردن، خوبه که شما هم درجریان باشین، چون شما هم باحالین :). الان چند وقته یه عده آدم دارن تلاش می‌کنن یه لبخند کوچولو گوشه‌ی لب بچه‌های کار بکارن. الان شاید دیر هم شده باشه ولی قرار نیست محدود بشیم به همین Event. قضیه اینه که قراره یه سری شال‌گردن یا لباس گرم بافته/خریده بشه و به بچه‌های کار داده بشه. چند تا از بچه‌های توییتر هم تاحالا قدم‌های خیلی بزرگی برداشتن در این زمینه و یکی دوتا عکس هم گذاشتن:

«اینم دختر خانوم با ادبی که نزدیک سینما آزادی بهش شال گردن و کلاه دادیم نگاهش کنید این فرشته قشنگ رو :*» 

 

 

«اینم عکس اون فسقلی که پشت چهارراه ولعصر دیدیمش چون کوچولو بود شال خودم که رنگی بود رو دادیم بهش با یه کلاه :* »:

 

«باورتون میشه با همین دوزار سنار سه شاهی که با هم جمع کردیم تونستیم این همه شال گردن و کلاه بخریم؟ دستتون درد نکنه»:
توضیح این که این متن‌ها و عکس‌ها چون مال توییتره، نمی‌دونم که نویسنده‌هاشون اوکین که اسم ببرم یا نه.
اینم ایونت مرتبط: +
شال‌گردن‌های کوچک برای بچه‌های بزرگ
 می‌خوایم تا شب یلدا، تا شروع سردترین فصل سال، برای بچه‌های کار شال‌گردن ببافیم و شب یلدا تو خیابون‌های شهر بهشون هدیه بدیم.
کسانی هم که نمی‌تونن بافتنی ببافن می‌تونن انواع و اقسام لباس گرم رو (از جوراب گرفته تا کاپشن) بخرن و با ما همراه بشن. ما می‌تونیم خودمون مستقیم این هدیه‌های کوچیک رو به بچه‌هایی که توی مسیر زندگی‌مون سر راهمون ظاهر میشن بدیم، می‌تونیم هم با خانه‌های حمایت از این کودکان (که آخر این متن آدرسشون هست) لینک بشیم و هدایامون رو از طریق اونا به بچه‌ها بدیم. حتی می‌تونیم کمکمون رو نقدی به شماره حساب جمعیت امام علی (ع) که مدیریت این خانه‌هارو برعهده داره بریزیم. در کل توی این برنامه هیچ اجبار و قانون محدود کننده‌ای نیست. یعنی فقط یه قانون هست اونم اینه که هرکسی که اینجاس تلاش کنه یه لباس گرم برای زمستون سردی که در پیش رو داریم به این بچه‌ها برسونه.
گاهی به همین سادگی میشه خودمون و دیگران رو به گرمای یه حس خوب درونی تو هوای سرد مهمون کنیم… 🙂

————————–————————–————————–———
آدرس خانه‌های حمایت از کودکان کار محروم از تحصیل در تهران:

خانه ایرانی مولوی:
مولوی، نرسیده به سه راه تختی، کوچه قفلسازان، پ3
55895759

خانه ایرانی دروازه غار: (خانه علم(
خیابان شوش، خیام جنوبی، کوچه آذر، بن بست 4، پ1
55895759 – 09396007178

خانه ایرانی فرحزاد: (خانه علم(
فرحزاد، خیابان امام زاده داود، کوچه عمویی
09190900835

خانه ایرانی خاکسفید: (خانه علم(
۰۹۳۰۳۵۶۰۰۵۴ تهران پارس، بین فلکه 3 و 4، خیابان 212 شرقی، تقاطع 137، پ117

خانه ایرانی بهشت کودکان:
خیابان قزوین، دو راهی قپان، به سمت آزادی، بعد از پمپ گاز، خ بنکدار، کوچه درویش، پ 133
55705320

خانه ایرانی پیشوا ورامین:
09127175711

خانه ایرانی شهر ری:
09199952540
————————–————————–————————–———-
شماره کارت جمعیت خیریه امام علی (ع): 6104337770031308 بانک ملت
————————–————————–————————–———-
این هم شماره حساب کمک به خیریه امام علی برای ایرانیان خارج از کشور. شما می تونید از خارج از ایران کمک های خودتون رو به این شماره حساب واریز نموده و پس از واریز این مبلغ اطلاعات مبلغ واریزی رو اطلاع رسانی کنید
شماره حساب بین المللی جمعیت برای دریافت کمک های بین المللی با همکاری نمایندگی جمعیت در استرالیا
Bank Name: National Australia Bank
Account Name: Society of Students Against Poverty Limited
BSB: 082-286
Account number:13-123-1490